Âşık Veysel Şatıroğlu (pażdziernik 25, 1894 – marzec 21, 1973), zwany Aşık Veysel, był tureckim bardem i wysoko cenionym poetą, tworzącym w nurcie tureckiej literatury ludowej. Określa się go także mianem Aşık, czyli mistyczny trubadur, komponującymswe pieśni i odtwarzającym je w akompaniamencie bağlamy. Jego pieśni są nostalgiczne, pełne refleksji często o przemijaniu, braku możliwości uniknięcia śmierci.

Całe swe życie oddał się muzyce i poezji. Młodość przynisła mu pasmo nieszczęść. W wieku 7 lat w wyniku zakażenia ospą prawdziwą stracił wzrok. Ojciec podarował mu saz i zapraszał wielu bardów do domu.

W czasie pierwszej wojny światej, ze zwględu na swą ślepotę, nie został przyjęty do wojska. Brat i przyjaciele udali się na front, on został w wiosce, co wiele razy wspominał z goryczą. Po wojnie, ożenił się z Esmą. Ich syn zmarł po 10 dniach życia, potem jego rodzice… W tym samym okresie opuściła go żona (dla służącego) zabierając córkę, która kilka lat później umarła.

W latach 20. jego poezja została zawarta w tomiku zredagowanym na polecenie Mustafa Kemala Atatürka. Veysel postanowił więc sam udać się do prezydenta Trucji, by mu przedstawić swą poezję. Wraz z przyjacielem İbrahimem, szedł pieszo, zimną przez 3 miesiące, bez pieniędzy do Ankary.

Âşık Veysel pracował w wielu wiejskich instytutach (państwowych szkółkach rzemieślnictwa dla dzieci i dorosłych) jako nauczyciel saz.

 

 

 

 

Dzień i noc

Idę długą wąską drogą, ,
Idę dzień i noc, dzień i noc,
Nie wiem jakie jest mój los,
Idę dzień i noc, dzień i noc,
Od kiedy przyszedłem na świat,

Wtedy zacząłem moją wędrówkę

Jest w gospodzie z dwoma drzwiami
Idę dzień i noc, dzień i noc,
Chodzę w nocy bez przyczyny,
Zwlekam, czy dzień czy noc nieważne
Widzę podróżnych na drodze,
Idę dzień i noc, dzień i noc,
49 lat na tych drogach,
Na wyżynach, nizinach, pustyniach,
W obcych krajach idę,
Idę dzień i noc, dzień i noc,
Czasami wydaje się drogą bez końca,
Cel jest spoza zasięgu oka,
Minuta i koniec drogi,
Idę dzień i noc, dzień i noc,
Veysel włóczy się po tym regionie,
Płacz czy śĶiec, co właściwe?
By zdobyć odległy cel,
Idę dzień i noc, dzień i noc.

Uzun ince bir yoldayım gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne haldeyim gidiyorum gündüz gece
Gündüz gece gündüz gece gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda yürüdüm aynı zamanda
İki kapılı bir anda gidiyorum gündüz gece
Gündüz gece gündüz gece gündüz gece

Şaşar Veysel işbu hale gah ağlayı gah güle
Yetişmek için menzile gidiyorum gündüz gece
Gündüz gece gündüz gece gündüz gece

Aşık Veysel – Uzun İnce Bir Yoldayım şarkı sözü Aşık Veysel –

Uzun İnce Bir Yoldayım mp3 Aşık Veysel – Uzun İnce Bir Yoldayım video Aşık Veysel –

Uzun İnce Bir Yoldayım klibi