Ney (Persian: نی/نای; Arabic: ناي‎; Turkish: ney; także nai, nye, nay, gagri tuiduk, lub karghy tuiduk ) jest rodzajem fletu charakterystycznym dla regionu Azji Mniejszej. Jest to instrument o bardzo bogatej historii, który widnieje nawet na freskach egipskich piramid. Ney zostało także odkryte podczas wykopalisk archeologicznych w Ur. Wskazuje to, iż od 5000 lat jest ciągle obecne, stając sie jednym z najstarszych instrumentów muzycznych jakie są jeszcze w użyciu.

Ney wykonane jest z pustej trzciny  z 5 lub 6 otworami oraz dodatkowym na kciuk. Jego nazwa wywodzi się z języka Pahlawi i oznacza trzcinę. Współcześnie ney wykonywana jest także z plastiku lub metalu. Rozłożenie otworów wpływa na jakość dźwięku. Wysokość tonu zależy od położenia otworów a także rozmieszcznia rąk. Bardzo wprawny muzyk potrafi uzyskać ponad trzy oktawy.

Najbardziej jednak zaskakujące w ney jest fakt, jak szalenie trudno wydobyć z tego instrumentu jakikolwiek dzwięk! Jego prosta budowa – pojedyńczej pustej „rurki” z otworami sprawia, że pierwsze próby wydobycia jakiegokolwiek dźwięku zakańczają się niepowodzeniem. Akurat wspaniale się składa, że mój współlokator Duran gra na tym prostym instrumencie i twierdzi, że sztuczką i sekretem jest odpowiedni kąt przyłożenia ney do ust… Sprytnie też zakupiliśmy specjalny ustnik ponoć ułatwiający granie… Puki co bez szczgólnych rezultatów.

Ze względu na specyfikę swego dzwięku, ney jest też wykorzystywana do wykonywania szumu wody, „płaczu” zwierząt, lamentu… posłuchajcie sami i zobaczcie z czym Wam się ten dźwięk kojarzy.

¤¤¤¤

I jeszcz na koniec Mercan Dede tworzący remiksy swojej gry na ney, uwspółcześniając tradycyjne brzmienia.